อะ อย่าพึ่งคิดว่าผมกดedit โดยไม่แก้เนื้อหานะครับ สำหรับคนที่เคยอ่านไปแล้ว ให้ย้อนลงไปดูข้างล่างอีกครั้งนึง เพราะครั้งนี้มีเซอร์ไพรส์ เนื่องจากผมได้รับเกียรติจากนักวาดการ์ตูนที่กำลังโด่งดังมาแรงแซงทุกทางโค้งในขณะนี้ ต่อให้คนไม่คยอ่านเอ็นทีนก็ยังอาจจะได้รับฟอร์เวิรด์เมลการ์ตูนของคนเขียนคนนี้นะครับ และท่านผู้นั้นก็คือ แตน แต๊น แตน แตน แต่น แต่น แต้น.......................I-Phan @ Darkygirl ผู้นี้นี่เองงงงงงงงงงงงงงงงงงง

 

เนื่องจากเห็นคุณแป้นวาดภาพประกอบให้ครูก๋อง ณ สตรีทอิงลิช กะ คุณแพนด้าจากญี่ปุ่น เลยอยากร่วมงานด้วยบ้าง เกิดความคิดประหนึ่งช่วงที่เจโชวพีคสุดๆ นักร้องไต้หวันทุกคนก่อนออกอัลบั้มต้องไปให้เจโชวแต่งเพลงให้หนึ่งเพลงประมาณนั้น เลยไปขอร้องแกมบังคับว่าช่วยวาดภาพประกอบเอนทรี่ให้หน่อยจะได้ไหม อะไรนะ ไม่ได้เหรอ อ้อ ได้แล้วเหรอ อื้อๆๆๆ ดีมาก คุณแป้นน่ารักที่หนึ่งเลย 5555 

 

แต่ก็อย่างที่ว่า เนื่องจากเป็นการขอร้องแกมบังคับ คุณแป้นเลยแก้เผ็ดด้วยการแทนที่จะวาดการ์ตูนอธิบายตามเนื้อหา ก็วาดล้อเลียนซะเนื้อหาไปคนละทาง แต่เรื่องความฮายังคงเต็มร้อย ไอ้ผมดันรับปากว่าจะไม่แก้ไขเนื้อหาเลย ให้สิทธิ์เต็มที่ ก็เลยต้องกล้ำกลืนนำมาลงนี่แล

 

ข้อแนะนำก่อนอ่านคือ กรุณาอ่านเนื้อหาที่ถูกต้องของผมก่อนนะครับ แล้วค่อยไปอ่านการ์ตูน จะได้เข้าใจว่ามุขนั้นล้อเลียนอะไร และไม่งงว่าตกลงความจริงคืออะไร เชิญรับชมได้ครับ

 .

 

โดนหาว่าจะอัพแล้วไม่อัพ สับขาหลอกเพื่อนๆซะงั้น เมื่อคืนก็ตั้งใจว่าจะอัพ แต่เพลงอยู่ๆก็ลงไม่ได้ ขาดเพลงบล็อกก็ไม่สมบูรณ์สิครับ

 

หลังจากดูแลตัวเองมาอย่างดีสักระยะนึง ปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตก็ตั้งเยอะ รู้สึกว่าร่างกายแข็งแรง แต่............ในที่สุดผมก็ป่วย อะฮื้อออ

 

มีน้องเคยถามว่า พี่เรียนเป็นหมอนี่ร่างกายแข็งแรงดีใช่ไหม อะนะว่าไปนั่น จริงๆแล้วหมอก็คนครับ ป่วยได้เหมือนกัน ต่อให้ดูแลตัวเองดีแค่ไหนก็เถอะ

 

อ๊ะ ป่วยทั้งทีก็ต้องรักษาให้สมกับ(จะ)เป็นแพทย์แผนจีนหน่อย เรื่องยาฝรั่งนี่ถ้าเป็นโรคพื้นๆผมก็ไม่ได้แตะนานแล้ว ปกติเวลาที่ผมป่วยก็เป็นโรคทั่วไป เช่น เป็นหวัด เจ็บคอ อะไรพวกนี้ แต่แม้จะเป็นโรคทั่วไปก็ทำให้เราไม่สบายได้เสียจริง ชวนให้หงุดหงิดอารมณ์เสียตลอด

 

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่าน (หนึ่งอาทิตย์ที่แล้ว) มีอาการเหมือนจะเจ็บคอ เป็นตอนกลางวัน ค่อยๆแย่ลงจนถึงตอนเย็น ผมเลยฝังเข็มเอาเลือดออกตามที่เคยได้แนะนำไปตั้งนานแล้ว ดูรายละเอียดได้จากที่นี แล้วก็เข้านอนตามปกติด้วยความหวังที่ว่าตอนเช้าตื่นมาอาการจะหายเหมือนเช่นเคย

 

ปรากฎว่าไม่ดีขึ้น ตอนเช้าตื่นมาเจ็บคอจนได้ พอตกเย็นก็เอาอีกครับ จิ้มมันอีกที คราวนี้ดีขึ้นครับ ไม่เจ็บคอแล้วแต่มีอาการอย่างอื่นตามมาแทน คือรู้สึกว่าแถวหลอดลม ลูกกระเดือกแถวนั้นมันแน่นๆเหมือนมีอะไรมากดทับไว้ ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจอะไรคิดว่าเดี๋ยวก็หาย ไปๆมาๆ เอ มันชักจะกดแน่นขึ้นเรื่อยๆ เริ่มรู้สึกอึดอัด คิดว่าเป็นเสลดก็ไม่ใช่เพราะขากไม่ออก และเพราะมันกดแน่นขึ้นเลยได้อาการ "ไอ" มาเพิ่มอีกหนึ่งอาการจนได้

 

จนมาถึงเมื่อวาน(วันศุกร์) รู้สึกว่ามันแน่นหลอดลมไปหมด ไม่ไหวแล้วเว้ยก็เลยฝืนไอครับ ไอแรงๆ สุดท้าย เสลดสีเขียวปึ้ดที่ซุกซ่อนไว้ก็โผล่ออกมาจนได้ เหนียวซะขนาดนั้นถึงว่าทำไมขากไม่ออก กลับบ้านเลยเปิดยาจีนให้ตัวเองกินหนึ่งขนาน กะว่าสามวันอาการต้องดีขึ้น ต้มเองกินเอง (เหมือนชงเองกินเองเลย) แล้วก็นั่งเล่นคอมตามปกติ

 

ทันใดนั้น จู่ๆก็ครั่นเนื้อครั่นตัว หนาวๆร้อนๆซะงั้น เวงกำ ดันจะเป็นหวัดเหรอเนี่ย ดีนะเนี่ยที่เป็นวันศุกร์ ก็เลยงัดเอา "กวาซา" วิธีรักษาที่เคยแนะนำไว้ในบล็อกตัวเองออกมาใช้ รายละเอียดดูได้ที่นี่ครับ นึกขึ้นมาได้ว่าน่าจะเอารูปมาเผื่อแผ่ชาวบ้านให้เขาเห็นของจริงกันหน่อย เลยตั้งขาตั้งกล้องจัดแจงถ่ายรูปซะ (ป่วยแล้วยังไม่วาย)

 

และนี่คือรูปขั้นตอนการทำครับ

ไม่มีใครขูดให้ ขูดเองก็ได้ฟะ ไม่จำเป็นต้องถอดเสื้อก็ได้ครับ แต่เพื่อความสะดวกผมเลยถอด หลังอาจจะเนียนไปบ้างโปรดเก็บอาการหน่อย อิๆ

 

เห็นไหมครับ รอยแดงๆ อันนี้ขูดเสร็จไหล่ทั้งสองข้าง เตรียมขูดต้นคอต่อ

.

.

.

รูปต่อไปค่อนข้างน่ากลัว แฟนผมบอกว่าอย่าลงเลยเดี๋ยวคนจะไม่กล้าทำกัน จะหนีไปกินยากันหมด แต่ผมคิดว่า ให้เห็นไปเลยว่ามันเป็นแบบนี้ได้นะ และไม่อันตราย แถมผลชัดเจนและรวดเร็วกว่ากินยาอีก

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

แฟนผมบอกว่าเหมือนช้ำเลือดช้ำหนอง แต่ครั้งนี้ผมว่าสียังไม่เข้มอะไรเลย แต่ก่อนหนักกว่านี้อีก เพื่อนๆสบายใจได้ครับ สีมันจะจางลงและค่อยๆหายไปเอง อย่างเร็วก็วันนึง(สำหรับโรคไม่รุนแรง) แต่ยังไงก็ไม่เกินอาทิตย์นึงอยู่แล้วหละ

 

 


พอขูดเสร็จแล้วก็เอาผ้ามาปกปิด เพื่อกันเชื้อเข้าสู่ผิวหนังอีกครั้ง อย่าไปตากลมตากแอร์สักครึ่งชม. เป็นอันเสร็จพิธี ~~ สู้ตายครับ

&nbs